Geçmişin Nefesiyle Dirilen Bayram..

Geçmişin Nefesiyle Dirilen Bayram.. Bir zamanlar köylerimizde bayram sabahları, sadece bir namazla değil; gönüllerin birbirine dokunduğu, muhabbetin en saf hâliyle yaşandığı müstesna vakitlerle başlardı. Bayram namazının ardından cami avlusunda toplanan insanlar, birbirlerinin ellerini tutar, gözlerinin içine bakarak bayramlaşırdı. O an, ne dünün kırgınlığı kalırdı ne de yarının telaşı… Her şey, o anın samimiyetinde erirdi. Sonra ağır adımlarla köy odalarına gidilirdi. O odalar ki; sadece dört duvardan ibaret değil, adeta birliğin, dirliğin ve paylaşmanın kalbiydi. Her haneden bir iz, bir emek, bir bereket taşınırdı o odaya… Sini sini dizilen yiyecekler; bazlamalar, mıhlamalar, sıcak ekmek kokusuna karışan çayın buğusu… Her biri ayrı bir hikâye, ayrı bir gönül dokunuşuydu. Yer sofraları kurulur, omuz omuza oturulurdu. Lokmalar paylaşılırken aslında hatıralar bölüşülür, muhabbet çoğaltılırdı. Sobanın etrafında toplanan insanlar, sadece ısınmazdı… Kalpler ısınır, geçmiş günlerin hatıraları usulca dile gelirdi. Kahkahalar, dualar, sessiz tebessümler birbirine karışır; zaman adeta yavaşlar, hatta dururdu. Ve her bayramlaşma, bir öncekinden daha içten, daha derin olurdu. Yıllar geçti… Zaman değişti, hayatlar hızlandı, alışkanlıklar eksildi. Lakin bugün, Aliağaların odasında yeniden o eski günlerin ruhunu solumak… İşte bu, kelimelere sığmayacak bir lütuf oldu benim için. Yine bayram namazı sonrası aynı samimiyetle tokalaşıldı, yine aynı yollarla o odaya varıldı. Ve yine her evden gelen ikramlarla kurulan sofralar, geçmişin izlerini bugüne taşıdı. O sıcacık sobanın başında otururken, sadece bedenim değil, ruhum da ısındı. Yediğim her lokmada bir hatıra, içtiğim her yudumda bir şükür vardı. Sohbetler, sanki yılların hasretini giderircesine derin ve içtendi. Ve bir kez daha bayramlaşırken anladım ki; bazı değerler zamanla kaybolmaz, sadece doğru zamanda yeniden hayat bulur. İşte bu yüzden, içimden kocaman bir “Elhamdülillah” yükseldi… Çünkü bugün, sadece bir bayram değil; geçmişin, hatıraların ve özlenen güzelliklerin yeniden dirildiği bir gün oldu.